Albert Schickedanz
Biografia
Albert Schickedanz urodził się 14 października 1846 w Białej (dzisiaj Bielsko-Biała), na pograniczu Galicji i Śląska, w niemieckojęzycznej rodzinie ewangelickiej. Dzieciństwo spędził jednak w Kieżmarku na Spiszu, skąd pochodzili oboje jego rodzice (ojciec był właścicielem ziemskim, matka córką tamtejszego pastora). Kształcił się na politechnice w Karlsruhe oraz w Wiedniu u Karla Tietza. Po studiach (1868) pracował w budapeszteńskich biurach architektonicznych Antala Szkalnitzkiego i Miklósa Ybla. W 1878 został sekretarzem w Muzeum Sztuki Stosowanej w Budapeszcie, a od 1884 do emerytury w 1901 wykładał rysunek i morfologię architektury w Węgierskiej Królewskiej Akademii Sztuki Stosowanej.
Na przełomie XIX i XX wieku Schickedanz zaprojektował obiekty, które uczyniły go znanym; skupione są one na placu Bohaterów, w reprezentacyjnej alei Andrássyego: Pałac Sztuki (1895), Pomnik Tysiąclecia (1896) i Muzeum Sztuk Pięknych (1906).
Mniej znane dzieła Schickedanza to mauzoleum Lajosa Batthyányana na cmentarzu Kerepesi (1871) oraz dwie Wille – przy Bajza utca 14 i Nyúl utca 16 (1906). Jest on ponadto autorem cokółów budapeszteńskich pomników Ferenca Deákai i Jánosa Arany. Jako malarz tworzył głównie pejzaże miejskie. Przechowywane są w Muzeum Historycznym Budapesztu.
Zmarł w Budapeszcie w wieku 69 lat na miażdżycę. Pochowano go na cmentarzu Kerepesi.