Biografia
Arthur von Pongrácz de Szent-Miklós und Óvár urodził się w Białej (dziś Bielsko-Biała) na pograniczu Śląska Austriackiego i Galicji w arystokratycznej rodzinie pochodzenia węgierskiego.
W 1881 wstąpił do k. k. Armii. Od 1904 służył jako oficer ordynansowy, a w latach 1906-1908 jako adiutant przyboczny cesarza Franciszka Józefa I. Następnie został przeniesiony do Pułku Huzarów Cesarza Nr 1 w Wiedniu. 18 czerwca 1913 został mianowany pułkownikiem.
W 1915 został komendantem tego pułku, w następnym roku komendantem 6 Brygady Kawalerii, a w 1917 komendantem 14 Brygady Kawalerii. 29 maja 1917 został mianowany na stopień generała majora. W 1918 był zastępcą komendanta wojskowego w Bratysławie. 1 stycznia 1919 został przeniesiony w stan spoczynku.
W 1902 wziął udział w pierwszych Międzynarodowych Zawodach Konnych w Turynie, zajmując drugie miejsce w kategorii ujeżdżenia. Startował również w konkursach skoków przez przeszkody, w latach 1913-1936 dzierżąc rekord Austrii wynoszący 2,08 metra.
Trzykrotnie występował na igrzyskach olimpijskich: w Paryżu w 1924 na koniu Aberta, w Amsterdamie w 1928 na Turridu oraz w Berlinie w 1936 na Georgine. Za każdym razem był najstarszym uczestnikiem igrzysk. W Berlinie zdobył wraz z austriacką drużyną czwarte miejsce, co było jego największym sukcesem olimpijskim. Miał wtedy 72 lata, co czyni go drugim najstarszym olimpijczykiem wszech czasów, zaraz po Oscarze Swahnie.