Bożena Sikora-Giżyńska
Biografia
Bożena Sikora-Giżyńska, urodzona 18 kwietnia 1960 roku w Bielsku-Białej, to polska szachistka, która od 1986 roku posiada tytuł mistrzyni międzynarodowej.
W karierze juniorskiej zdobyła trzy medale mistrzostw Polski kobiet do 20 lat: złoty w Polanicy-Zdroju (1975), srebrny w Kielcach (1973) i brązowy w Szamotułach (1972).
W roku 1975 zadebiutowała w finale mistrzostw Polski kobiet, zajmując we Wrocławiu 8. miejsce wśród 44 zawodniczek (finał rozegrano systemem szwajcarskim).
Do roku 1992 w finałowych turniejach wystąpiła 17 razy, trzykrotnie zdobywając medale: złoty (Konin 1990), srebrny (Poznań 1981) i brązowy (Bielsko-Biała 1988). Oprócz tego pięciokrotnie zajmowała w finałach czwarte miejsca.
W swoim dorobku posiada również trzy medale zdobyte na mistrzostwach Polski w szachach błyskawicznych: srebrne 1984 i 1989 oraz brązowy 1988.
Wielokrotnie zwyciężała lub dzieliła I miejsca w międzynarodowych turniejach, m.in. w Nałęczowie: I miejsce w latach 1982 i 1983, w Iwoniczu-Zdroju I miejsce 1985 oraz w turniejach Bohemians w Pradze czterokrotnie I miejsce w latach 1987–1990 oraz I–III w roku 1992.
W 1989 reprezentowała Polskę na drużynowych mistrzostwach nordyckich w Aalborgu, Dania, uzyskała 4,5 pkt w 7 partiach; rok później wystąpiła na olimpiadzie szachowej w Nowym Sądzie, gdzie grając na II szachownicy zdobyła 4 pkt w 10 partiach.
Najwyższy ranking w karierze osiągnęła 1 lipca 1987 r., z wynikiem 2265 punktów, dzieliła wówczas 55-57. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie zajmując 3. miejsce (za Agnieszką Brustman i Hanną Ereńską-Radzewską) wśród polskich szachistek. Od 1997 r. nie występuje w turniejach szachowych klasyfikowanych przez FIDE.