Erwin Hanslik
Biografia
Erwin Hanslik urodził się w Białej (dziś Bielsko-Biała) na ziemiach Galicji. W latach 1898–1906 studiował historię i geografię na Uniwersytecie Wiedeńskim, a jego nauczycielami byli Oswald Redlich i Albrecht Penck. W 1906 obronił pracę doktorską Kulturgrenze und Kulturzyklus in den polnischen Westbeskiden. Eine prinzipielle kulturgeographische Untersuchung. Habilitował się w 1911 roku w dziedzinie geografii społeczno-ekonomicznej; jego rozprawa nosiła tytuł Biala, eine deutsche Stadt in Galizien: Geographische Untersuchung des Stadtproblems. W wielu pracach zajmował się problematyką ziemi ojczystej, m.in. Kulturgeographie der deutsch-slawischen Sprachgrenze (1910).
Po studiach Hanslik wykładał jako privatdozent na uczelni; utrzymywał się z pracy nauczyciela w szkołach w Wiedniu – Alsergrund. W 1915 założył wraz z orientalista Edmundem Küttlerem prywatny Instytut Badań Kulturowych, którego celem było poszerzanie zrozumienia Wschodu i promowanie mostów między Wschodem a Zachodem. Do instytutu należeli m.in. Gustav Klimt, Oskar Kokoschka i Adolf Loos. Jego poglądy były związane z biologizmem; instytut opublikował m.in. Die Menschheit in 30 Weltbildern (1917) i Österreich: Erde und Geist (1917), a także Weltgeschichte in gemeinverständlicher Darstellung. Einleitung und Geschichte des alten Orients (1919).
W życiu prywatnym zmagał się z problemami psychicznymi, których przyczyn szukano w wypadku podczas podróży na Morzu Śródziemnym. Latem 1940 roku został zamordowany w ośrodku Hartheim w ramach nazistowskiej Akcji T4.