Hugo von Seeliger

astronom
23.09.1849 02.12.1924 Biała

Biografia

Hugo von Seeliger urodził się 23 września 1849 w Białej (dziś Bielsko-Biała).

\n

Studiował astronomię i matematykę na uniwersytetach w Heidelberg i Lipsku, uzyskał doktorat w 1872 pod kierunkiem C. Bruhnsa.

\n

Pracował w obserwatorium astromicznym w Lipsku, następnie w Bonn. W 1874 kierował niemiecką ekspedycję na Wyspy Auckland w celu obserwacji tranzytu Wenus. Po habilitacji w 1877 zrezygnował ze stanowiska i przez kilka lat utrzymywał się z pracy prywatnego nauczyciela. W 1881 został dyrektorem obserwatorium w Gothcie, skąd we wrześniu 1882 przeniósł się do Monachium. Został profesorem astronomii na Uniwersytecie Ludwika i Maksymiliana i dyrektorem Królewskiego Obserwatorium Astronomicznego w Bogenhausen. W stolicy Bawarii pozostał już na zawsze. Do jego studentów należał m.in. pionier nowoczesnej astrofizyki, Karl Schwarzschild.

\n

W 1882 Seeliger został członkiem Leopoldina, dziesięć lat później przyjęto go do londyńskiego Królewskiego Towarzystwa Astronomicznego. W latach 1897–1921 był przewodniczącym Astronomische Gesellschaft, a w latach 1919–1923 pełnił funkcję prezydenta Bavarskiej Akademii Nauk. Został odznaczony szeregiem odznaczeń państwowych, m.in. pruskim Orderem Orła Czerwonego (1896), Orderem Zasługi Korony Bawarskiej (1902), szwedzkim Orderem Gwiazdy Polarnej (1912), pruskim Pour le Mérite (1915) oraz bawarskim Orderem św. Michała. Wraz z otrzymaniem bawarskiego Orderu Zasługi został w 1902 podniesiony do stanu szlacheckiego (tytuł Ritter). Zmarł w grudniu 1924 w wieku 75 lat.

\n

W swej pracy naukowej Seeliger skupiał się na czterech dziedzinach: mechanice nieba, fotometrii, teorii nowych gwiazd i statystyce stelarnej. Sformułował wyjaśnienie paradoksu grawitacyjnego (1895). Podczas obserwacji Saturna zaobserwował tzw. efekt opozycji, znany później jako zjawisko Seeligera. W 1888 zmodyfikował opracowaną przez Lommela formułę opisującą odbicie światła na nierównych powierzchniach, znaną odtąd jako formuła Lommel-Seeligera.

\n

Nazwiskiem astronoma zostały nazwane krater księżycowy Seeliger oraz planetoida 892 Seeligeria.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Wyjaśnienie paradoksu grawitacyjnego (1895).
Obserwacja zjawiska Seeligera podczas opozycji Saturna.
Modyfikacja formuły Lommel-Seeligera opisującej odbicie światła na nierównych powierzchniach (1888).
Dyrektor Królewskiego Obserwatorium Astronomicznego w Bogenhausen i profesor Uniwersytetu Ludwika i Maksymiliana.
Przewodniczący Astronomische Gesellschaft (1897–1921).

Ciekawostki

Na jego cześć nazwano krater Seeliger na Księżycu oraz planetoidę 892 Seeligeria.
W 1902 został podniesiony do stanu szlacheckiego (tytuł Ritter).
Kierował ekspedycją na Wyspy Auckland (1874) w obserwacji tranzytu Wenus.

Udostępnij