Uri Jerzy Huppert

Uri Jerzy Huppert urodził się 17 lipca 1932 w Bielsku-Białej w zasymilowanej rodzinie żydowskiej. Jego ojciec Ignacy Wincenty Huppert był adwokatem, legionistą i kapitanem Wojska Polskiego, zamordowanym przez Niemców w 1942 roku. Jego matka, Teresa Huppert z domu Seliger, pracowała także jako tłumacz języka niemieckiego dla Organizacji Todt, współpracując z AK; została aresztowana przez Gestapo w Nowym Sączu i zwolniona dzięki Jadwidze Wolskiej, która otrzymała pośmiertnie odznaczenie Sprawiedliwy wśród Narodów Świata.

Po zakończeniu wojny Uri Huppert zamieszkał we Wrocławiu, gdzie w 1950 zdał maturę, a następnie wraz z matką wyemigrował do Izraela. Tam ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie i pełnił ważne funkcje w izraelskim Ministerstwie Spraw Zagranicznych. W 1973 został radnym miasta Jerozolimy.

W 2007 roku uzyskał na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie nauk o polityce, na podstawie rozprawy pod kierunkiem Leonarda Łukaszuka pt. Współczesne Państwo Izraela a problemy ortodoksji religijnej.

Jako prezes Ligi do Walki z Przymusem Religijnym uczestniczył w wielu procesach dotyczących nietolerancji, wykładał na Uniwersytecie Stanowym w Cleveland w Ohio i był komentatorem BBC w języku polskim na Bliskim Wschodzie. Prowadził także kancelarię adwokacką w Jerozolimie. Od 1989 roku regularnie odwiedzał Polskę i publikował w Gazecie Wyborczej oraz Midraszu.

W swoich publikacjach ukazały się takie pozycje jak Izrael. Rabini i heretycy (1992), Izrael na rozdrożu (2001), Podróż do źródeł pamięci (2004) oraz Izrael w cieniu fundamentalizmów (2007) – poprawione i zmienione wydanie.