Biografia
Urszula Bartkiewicz urodziła się 28 stycznia 1952 roku w Bielsku-Białej.
Ukończyła studia muzyczne w Krakowie w klasie klawesynu Elżbiety Stefańskiej-Łukowicz i kontynuowała kształcenie w Konserwatorium w Paryżu. W latach 1974–1987 uczestniczyła w licznych kursach mistrzowskich w Pradze, Zurychu, Paryżu, Madrycie, Stuttgartcie, pracując m.in. z wybitnymi wirtuozami klawesynu.
W 1975 zdobyła główną nagrodę IX Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku i Nagrodę Publiczności na Międzynarodowym Konkursie Klawesynowym w Paryżu; w 1977 I miejsce i Złoty Medal na Międzynarodowym Konkursie Klawesynowym Conservatoire National de Bobigny w Paryżu.
Jej dorobek artystyczny obejmuje liczne koncerty w Austrii, Belgii, Czechach, Estonii, Francji, Hiszpanii, Holandii, na Litwie, Łotwie, w Niemczech, Rosji, Słowenii, USA i Wielkiej Brytanii.
Oprócz działalności artystycznej zajmuje się dydaktyką w dziedzinie muzyki dawnej i jej wykonawstwa, prowadzeniem zespołów kameralnych oraz pedagogiką muzyczną. W 1992 uzyskała kwalifikacje I stopnia w zakresie gry na klawesynie, a w 1996 krakowska Akademia Muzyczna przyznała jej kwalifikację II stopnia w dziedzinie sztuki muzycznej (równoważnej habilitacji). Od 1998 jest wykładowcą Akademii Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy. Od 2003 ma tytuł profesora sztuk muzycznych, a od 2006 kieruje Katedrą Klawesynu, Organów i Muzyki Dawnej.
W swoim dorobku posiada nagrania radiowe i płytowe. Dla Polskiego Radia nagrała jako pierwsza Sonaty klawesynowe G. P. Del Buono, tańce z Tabulatury Jana z Lublina oraz utwory z Kancjonałów Teresy O. Fabiańskiej i Jadwigi Dygulskiej, a także ze zbiorów księżniczki Anny Marii Saskiej. Jest także pierwszą wykonawczynią utworów współczesnych, m.in. Koncertu klawesynowego Z. Bagińskiego, a także laureatką Fryderyka 1999 za album Das Wohltemperierte Klavier Bacha.
Została uhonorowana m.in. odznaką Zasłużony Działacz Kultury (1996) i Złotym Krzyżem Zasługi (2002). W 2026 została odznaczona Brązowym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis.